Istnieje wiele mierników służących do oceny wielkości gospodarki oraz tempa jej rozwoju. Najpopularniejszym z nich jest PKB, czyli Produkt Krajowy Brutto. Czym jest PKB? Najprościej mówiąc, jest to suma wartości wszystkich wytworzonych towarów oraz usług w kraju, najczęściej w ciągu roku. PKB służy więc do oceny bogactwa danego kraju. PKB najprościej obliczyć korzystając ze wzoru: PKB = C + I + G + EX, gdzie: C – konsumpcja, czyli wartość wszystkich skonsumowanych dóbr i towarów I – wartość wszystkich inwestycji na terenie kraju G – wydatki rządowe EX – eksport netto, czyli różnica pomiędzy wartością eksportu i importu. Największą zaletą PKB jest prostota oraz łatwa porównywalność z latami poprzednimi oraz innymi krajami. Są to powody, przez które PKB ma wielu zwolenników. Najpopularniejszym wskaźnikiem bliźniaczym do PKB jest PKB per capita, czyli wartość PKB przypadająca na jednego mieszkańca kraju. Wskaźnik ten często służy do porównywania zamożności przeciętnych mieszkańców poszczególnych państw Pomimo wielu zalet, PKB ma również wielu krytyków. Jak to bywa z rzeczami prostymi, często są bardzo dobre do oceny ogólnej, jednak do szczegółowej oceny potrzebne są bardziej zaawansowane narzędzia. Przede wszystkim PKB nie mówi niczego o podziale dóbr pomiędzy obywatelami. PKB per capita podaje średnią kwotę przypadającą na mieszkańca, ale jaki jest rozdział dóbr? Czy większa część bogactwa koncentruje się w niewielkiej grupie najbogatszych? A może dochody są rozdzielane na społeczeństwo równomiernie? Drugi zarzut dotyczy nieuwzględniania szarej strefy, która w niektórych państwach może stanowić sporą część wytwarzanych dóbr i usług. PKB nie obejmuje więc wszystkiego. Mimo wszystko, PKB jeszcze długo pozostanie najczęściej używanym wskaźnikiem służącym do pomiaru bogactwa i wzrostu gospodarczego.